咳㖷

hái tí
释义
咳㖷
hái tí小儿啼笑。借指当幼小之时。北齐颜之推《颜氏家训·教子》：生子咳㖷，師保固明孝仁禮義，導習之矣。原注：《説文》：‘咳，小兒笑也；㖷，號也。’