咳兒

hái ér 简体:咳儿
释义
咳兒
咳儿hái ér
孩儿。咳,通“孩”。《汉魏南北朝墓志集释·隋郭达暨妻侯氏墓志》:其孝也有瘞咳兒,其信也無欺赤子。